W dobie rosnących cen energii elektrycznej oraz kolejnych restrykcji i przepisów nakładanych na inwestorów coraz większą popularnością cieszą się mikroinstalacje wiatrowe.
Te małe systemy generowania energii elektrycznej z wiatru, zaprojektowane zostały z myślą o indywidualnych gospodarstwach domowych lub małych firmach. W odróżnieniu od dużych farm wiatrowych, które wymagają znacznych inwestycji i rozległych terenów, mikroinstalacje można zainstalować na dachu domu, w ogrodzie na słupie, czy na ziemi ( na płycie ). Dzięki temu stają się one coraz bardziej dostępne dla przeciętnego konsumenta, który pragnie zredukować swoje rachunki za energię.
Podobnie jak w przypadku wcześniej wprowadzanych ,,ekologicznych,, rozwiązań Polacy zachęcani są do inwestycji w mikroinstalacje wiatrowe poprzez dotacje. Dodatkowo 7 stycznia 2026 weszły w życie zmiany do prawa budowlanego, które mają uregulować prawnie montaż. Zgodnie z art.29 ust. 3 pkt. 3g nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu :
na obiekcie budowlanym urządzeń technicznych wraz z masztami służących do wytwarzania energii elektrycznej z energii wiatru o mocy nie większej, niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (*) oraz o łącznej wysokości większej niż 3m i nie większej niż 12m, z wyjątkiem obiektów sytuowanych na obszarze objętym planem generalnym lotniska użytku publicznego.
Czy są to regulacje na które wszyscy czekali ? Nie sądzę. Jest to natomiast niewątpliwy krok do przodu.
Co jednak może niemiło zaskoczyć inwestora to regulacje prawne dotyczące samej jego działki. Chodzi o to, że zgodnie z prawem ( rozporządzenie rady ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ) jeśli działka na której ma zostać zamontowana mikroinstalacja wiatrowa znajduje się w:
– Parku Narodowym ( ilość działek budowlanych jest znikoma ze względu na rygorystyczne przepisy ochrony przyrody )
– Rezerwacie przyrody ( ilość działek budowlanych jest znikoma ze względu na rygorystyczne przepisy ochrony przyrody )
– Parku krajobrazowym ( działki można zabudowywać, mamy w Polsce 126 parków )
– Obszarze chronionego krajobrazu ( zabudowa jest możliwa choć ograniczona, a mamy 400-450 obszarów chronionego krajobrazu )
– Obszarze Natura 2000 ( zabudowa jest możliwa, ale ograniczona. Obszary te to niemal 20% powierzchni kraju )
– użytku ekologicznym ( brak danych )
– zespole przyrodniczo-krajobrazowym ( zabudowa jest możliwa w ograniczonym stopniu. Funkcjonują 263 zespoły przyrodniczo-krajobrazowe )
wówczas montaż ten jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. To z kolei oznacza, że inwestor w pierwszej kolejności musi uzyskać tzw. decyzję środowiskową. Przygotowanie wniosku i skompletowanie dokumentacji wymaga sporych nakładów finansowych ( trzeba to zlecić osobie w tym się specjalizującej ). Niestety nie ma pewności czy decyzja będzie pozytywna, nie wiadomo też ile czasu zajmie uzyskanie takiej decyzji – może to być rok, a mogą i być trzy. Pojawia się zatem pytanie czy w takiej sytuacji inwestycja w ogóle jest warta zachodu? Oczywiście ilość działek budowlanych znajdujących się w ww. terenach jest ograniczona. Warto jednak w pierwszej kolejności sprawdzić działkę, niż później się rozczarować…
(*) ,, odnawialne źródła energii ,, (OZE) oznaczają odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, geotermalną i hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu i biogazu rolniczego oraz z biopłynów.
Architekt Dominika Stolarzewicz
www.domyiarchitekci.pl
